Ziel X

Als een soort koning “aanbad “ ik hem. In een rode zetel zat hij. Gelijk een kind kroop ik intens bij hem op schoot. (Er werd een rode, kleine, houten kuipstoel geprojecteerd, die ik als kind van 4 à 5 jaar heb gekend, om mij weer terug te laten komen in die gevoelssfeer van het blijde, onbevangen, zeer energieke kind.)

De daarop volgende terugbelevenis was dat ik hem, met diezelfde persoonsverering, oraal bevredigde tot een orgasme. Ik was zelf toen 15 jaar. Hij vertelde later in dit leven toen hij dat herbeleefde, op meer afstand vanwege angst hiervoor, dat hij toen 24 jaar was. Na dit beleven uit m’n verleden, weer bewust in m’n lichaam, gewoon nuchter westers zoals iedere andere Noord-Europeaan, besefte ik dat hij ondanks mijn enthousiaste strelingen mij niet terugstreelde. Later vertelde hij dat ik hem in die tijd vermoord heb. Hij vertelde ook nog hoe. Dit heb ik niet zelf terugbeleefd. ( Bij je egoïstische verleden kun je vaak moeilijker terugkomen. Wanneer je bewust probeert het goede te doen, let je heel sterk op de intentie van je gedachten en daden en daar past geen egoïsme meer bij. ) Toch voelde ik waar de schoen toen wrong. Hij was gedurende die incarnatie een van die vele, wel of niet genoemde, Oud Testamentische Profeten. Sprekende over een zuiverheid die voor mijn beperkte bewustzijn niet klopte. Hij wilde wel liefde maar streelde (liefhebben) mij niet terug. Géén enkel excuus voor een moord. Hoe ouder ik werd, hoe meer m’n persoonlijke stadium van evolutie naar voren kwam. Dat was simpelweg nog het hellestadium. (onbewustzijn ). Ik was zelfs nog nooit wakker geweest in het leven na de dood, tussen twee incarnaties in. Vandaar ook nog, van mij uit, die ongeremde lichamelijke intimiteit met hem. In m’n gevoel kende ik nog niets van geestelijke intimiteit. Het leven van Dismas kwam pas daarna. Toen pas was ik voor het eerst wakker in het leven na de dood. De duisternis waarin je jezelf niet kent. Mijzelf en elkaar gevangen houdend door egoïsme en die niet begrijpende angst om datzelfde egoïsme te verliezen.

( In negatieve zin was ik als Dismas wel krachtig. Want in die tijd wist je heel goed, dat als je aan dat kruis nog niet dood was, je knieën kapot geslagen werden om alsnog wat sneller te sterven. En ondanks dat vooruitzicht draaide ik niet bij .) Toen Ziel X dit verleden terug te beleven kreeg tijdens deze incarnatie, werd ik uit m’n lichaam gehaald en naar hem toegebracht. Degenen die mij uit m’n lichaam haalden, projecteerden hem alsof hij van het balkon zou afspringen. Grauw van verlegenheid zag hij er uit. Zodat ik riep; “Nee, niet doen ! “

Later vertelde hij dat, dat niet nodig was geweest, maar het wel fijn vond, dat ik erbij was,toen zijn verleden open ging.

Ik zag , voelde en zei hem dat hij niet de volle 100 % durfde terug te beleven. In dit leven zei hij wel eens meer, dat zij boven dat gefriemel aan elkaar stonden. Ik was dat helemaal niet eens met hem. En vond zulke woorden nogal denigrerend ten opzichte van de uitdrukkingsmogelijkheden die de mens heeft om elkaar lief te hebben. Voor mij het HEILIGSTE wat het kán --- zijn. Als je beiden in 100 % vreugdevolle, zuivere, Geestelijke Naaktheid je met Ziel en Lichaam aan elkaar over geeft.

Zelfs, zei hij eens; (deze incarnatie was hij in het vrouwelijke lichaam geboren) “Een man moet iets kwijt “. Dat vond ik heel koud klinken. Dit zei hij nog voordat het stukje gezamenlijk verleden openging.

Even er tussendoor. Dit stukje persoonlijk beleven van mij met haar in dit leven en de herbeleving van voorgaande incarnaties zijn alleen bedoeld voor u om zeer diep in uw eigen spiegel te kijken, wat de intenties van uw handelingen zijn. Om u bewust te maken of u wel of niet manipuleert met andermans energie. Waar ik haar in dit leven steeds weer ontmoette (werd door Gene Zijde geregeld) is aards nooit meer te achterhalen. Ik bewaarde geen verlopen volgestempelde paspoorten. Had geen enkele behoefte aan een fototoestel. Kortom, ik heb en hoefde niets materieels te hebben van het over de wereld reizen. Van binnen nam ik m’n ondervindingen mee. Soms was ik alleen. Soms met iemand uit Japan, Engeland, Scandinavië. ‘k Hoefde geen adressen te hebben.Verspil geen energie aan zinloos gezoek daarnaar, maar analyseer uw eigen daden.

Een keer zei hij; “Jullie moesten eens weten wie je voor je hebt ? “ Fiona * wist ook genoeg van Gene Zijde en was naast haar gevoeligheid net zo westers nuchter als ik.

’t Ja, dat kan iedereen zijn. Wij zien Gene Zijde toch niet. Dus je kunt ons van alles wijsmaken. ’t Zal wel zo zijn. Wij gingen er niet eens op in.

* Fiona is natuurlijk een pseudoniem.

Een dag later praatten Fiona en ik er over na. Tijdens dat evalueren van de vorige dag werd gelijktijdig het voelen en weten in ons gelegd dat hij de --- Godin Isis was geweest.

Nou èn --- was dat voor mij, dan ben je wel erg achterop geraakt. Wie laat zich nu opprikken voor zoveel ego-verering ?

Toen we hem later weer een keer ontmoetten vertelden we dat hem. Hij reageerde teleurgesteld. “Waarom moeten zij, Fiona en ik, dat ook nog weten? (door Gene Zijde) Voor Fiona en mij was dat om het even. Het gaat erom hoe je nú bent. Zoveel duizend jaar geleden was het ook nu. Over duizend jaar is het nog steeds de bedoeling om in het nú te leven.

Maar er zat nog meer achter. Er werd mij eens een keer tussen slapen en waken in duidelijk gemaakt dat hij niet te bereiken was voor de heilige intimiteit van de Lichamelijke Liefde. Dit gebeurde door beelden uit het oude Egypte, verweven met m’n beleven in dit leven, en het daarbij behorende gevoel. Later werd er een stukje van zijn verleden aan mij vertoond waarin hij door negatieve geestelijke macht een miljoen of meer mensen het leven ontnam. Westers gezegd, dat werd hun dood. Je kunt het met het huidige woordgebruik een omgekeerd kosmisch orgasme noemen. In plaats van jezelf in liefde dienstbaar te geven, de anderen spiritueel leegzuigen.

Voor mij was het toen wel duidelijk. Zijn zo’n diepe angst voor lichamelijke intimiteit. Hetgeen zij camoufleerde door zogenaamd boven dat “ gefriemel aan elkaar “ te staan.

Op wat kleinere schaal gebeurt dat leegzuigen nu nog. De Guru die een zogenaamde speciale, geheime “hogere” liefdesband heeft met jou. M.a.w. jou in zijn macht heeft.

Of in het westerse leven bijvoorbeeld een vrouw die de groep zoveel “hoogs” heeft te geven en iedere keer weer opnieuw van die mensen, die met elkaar bij haar komen, een kwart of half modaal jaarsalaris binnenhaalt en geen enkele kritische vraag toelaat.

De volgende heeft zich een wollige stem aangeleerd en laat de groep, gênant grof betaalde, oefeningen doen. Wanneer er één bij is die zijn machtsspel door krijgt, probeert hij nog; “ Ik hoor aan je stem ----- Ik zie in je ----- Als je je verbinding met mij beëindigt, kan ik je niet meer beschermen ----- enz. De zoveelste commerciële huichelaar die de eigen gedachten en gevoelens achterhoudt, want dan is er met soft gezever niets meer te verdienen. Dan moet je zelf het toilet schoonmaken, je lekke band plakken, je eigen vuile was opruimen.

Terugkomend op Ziel X, die was van zulke bovenstaande kinderachtigheid na zoveel incarnaties wel genezen. Hij liep niet in Calcutta als vrouw voor een riksja, maar deed schoonmaakwerk en allerlei ander eenvoudig werk aan de onderkant van de maatschappij. Maar was ondanks die maatschappelijke eenvoud nog niet vrij als Ziel ervoeren wij door zijn zeggen: “ Jullie moesten eens weten wie je voor je hebt “.

“ Fiona, kijk eens ! Let op, bij Ziel X is iemand in bed en hij gaat haar beminnen ! “ “ Oh, het is nog maar een kind “, ervoer Fiona. Toen ik mij daarop instelde, kwam ik van dat kind naar de Ziel die ik ook nu zelf ben. Hiermee gaf Gene Zijde aan met het daarbij behorende gevoel, dat het hun bedoeling was dat ik Ziel X weer tot de compleet Levenden zou terugbrengen. Dan kon ook zijn diepe egoïstische verleden met zeer veel afbrekende macht opengaan. Bovendien geeft zoiets ook gelijk genezing ten opzichte van het staan bovenop, in haar eigen beleven, zo’n maatschappelijk overgewaardeerde incarnatie. Zoiets geldt voor iedereen. Ken je, je onbewuste incarnaties, ten opzichte van fijngevoeligheid die je toen nog niet bewust vertegenwoordigde, dan is het in één keer over met de behoefte om je ego te laten opkietelen. Je herstelt slechts je voorgaande egoïstische handelingen. Je probeert in geestelijk evenwicht te komen. Daarin zit ook de oorzaak van het verschijnsel dat mensen intens gelukkig kunnen zijn wanneer zij veel meer kunnen doen voor en geven aan anderen, dan zij zelf ooit zullen kunnen ontvangen in deze incarnatie. Hij kon zo genezen van het gewaardeerd willen worden vanuit een verre incarnatie en gelijktijdig die nog diepere negatieve macht vanuit een nog veel verder verleden op een positieve manier gebruiken voor het Algemeen Nut. Weer werd het zo geregeld door G.Z. dat er weer meerdere gesprekken volgde. Ik wilde het eigenlijk niet, want ik was intiem met Fiona en dan kan dat voor mij niet. Waarom vragen ze niet die andere --- een gevoelige man, die voelt en weet van evolutie en is tijdelijk alleenstaand ? Het was toch Gene Zijde ’s inzicht dat ik daar de meest geschikte persoonlijkheid voor was door voorafgaande verbindingen uit eerdere incarnaties.

“Ik voel me helemaal niet tot je aangetrokken “, zei ik.” Ik mis warmte-intimiteit in je “.

Dat was natuurlijk juist het struikelblok van Ziel X. Want geef je helemaal jezelf in lichamelijke intimiteit dan verlies je alles. Voor haar al dat bijdehand zijn. Namelijk zelf uittreden, tot de schijndood gaan, het gat in de ozonlaag dichten door wilskracht en concentratie enz, enz. Daar schepte hij niet over op hoor ! Er zijn trouwens meer mensen op aarde die dat kunnen. Iedereen kan dat leren als je dat persé wilt. Oefenen, oefenen, leven na leven volhouden dan is willen veranderd in kunnen. Zo kun je ook leren over het water te lopen. Kun je op anderen indruk maken. Westers bijdehand dat te gelde maken . Ach --- wat heb je dan bereikt als je niet meer van BINNENUIT kunt kussen en strelen ? Terwijl je ook gewoon in Liefde over die brug kunt lopen. Kortom dat alles verlies je als je je werkelijk 100 % zuiver geeft aan de ander in een Orgasme.

(Een hopeloos kil woord, orgasme. Maar de (nog ) weinig gevoelige mens moet er ook iets aan kunnen hebben als zij of hij dit leest.)

Als je beiden werkelijk alles steeds geeft, iedere gedachte en handeling ooit gedacht en gedaan en iedere gedachte die er is en komt aan elkaar schenkt dan gaan je vorige levens open. Ook die levens waarin je nog liefdeloos met elkaar omging. Maar daar kun je dan beiden tegen en omhels je elkaar met een alles begrijpende innerlijke glimlach.

“Uiteindelijk ben ik dan een verpleger voor je “, zei ik hem. “ Als dat G.Z. ’s wens is kan dat eventueel wel, in overleg met Fiona. Daar moeten we wel de tijd voor nemen. Wandelen in de natuur die jou het meest aanspreekt. Die omgeving waar je blije herinneringen aan hebt. Weken met elkaar over het innerlijke spreken of juist heel veel stilte. En misschien weer een paar maanden laten bezinken. Daarna weer voorzichtig opnieuw er misschien naar toe groeien.” Zo gingen dan die gesprekken met haar, Fiona en mij. Toch bemerkte ik dat hij begon te liegen. Dat vond ik heel pijnlijk. Of G.Z. nu ook loog of dat hij dat deed door zijn trots en angst om die overgewaardeerdheid te verliezen of hij daar zogenaamd G.Z. voor gebruikte, kon ik niet hard maken. Alleen had het voor mij geen zin meer om nog verder te gaan als je niet meer je persoonlijke waarheid geeft. Dan wordt het een zinloos gedraai. Leugens en leugenaars kan ik ook niet als verpleger oprecht omhelzen. Ik ben geen avonturier, die namaakliefde kan verdragen.

Uiteindelijk is dit dan ook geestelijk gebeurd.

Deze bladzijden leest u in korte tijd. Toch duurde dit proces drie maal zeven jaren. Iedere keer zat er weer zo’n zeven jaar tussen voordat hij weer een emotionele stap verwerkt had.

De eerste maal gebeurde het dat ik haar in m’n armen nam en in bed neervlijde om met voorzichtige strelingen haar naar een hoogtepunt te brengen. Toch durfde zij haarzelf niet te verliezen, laten gaan,van haar “witte paard “ af te komen. Er kwam zelfs weer iets van die verre oude egoïstische macht naar boven en zette ze de Egyptische Staf * tegen m’n slaap om me te doden, als ik verder zou gaan. Dat kan trouwens niet eens als geest. Kun je nagaan hoe weinig verschil er is tussen je aardse en geestelijke beleven.

*(Egyptische staf; gebundelde fijngevoelige energie waarmee je kon genezen, enz. Maar bij een zwakke of te trotse persoonlijkheid kon ook de neiging opkomen om deze gebundelde energie andersom te gebruiken waardoor de te helpen persoon ”leeggezogen” werd, lichamelijk dood ging.) Als westerse nuchtere verpleger stopte ik onmiddellijk, want je mag nooit iets tegen iemands zin doen. Die bedreiging deed me niets. Ik ken de dood. Ik wilde haar alleen maar zo oprecht mogelijk helpen om weer, te durven, mogen, blij te zijn met het elkaar en jezelf weer helemaal met vreugde te voelen, te beleven, te geven, te ontvangen --- en blijkbaar was zij daar nog niet aan toe en had G.Z. dat verkeerd ingeschat.

Wat voor de intentie van dit stukje niet relevant is, maar mij wel heel erg opviel was: Door m’n werken in de aarde is m’n huid zeer snel ruw en dat vind ik heel erg als ik Fiona mag aanraken. Daarbij let ik er dan op dat ik haar aanraak met het gedeelte van m’n huid dat zacht is. Toen ik Ziel X wilde strelen had ik die zelfde zorg. En gelijktijdig werden mijn handen glad en zacht. Daar zorgden de Bewusten van Gene Zijde voor. Ik beheers die bewuste concentratie niet als ik buiten m’n lichaam ben. Ik moet net als u en een ieder ander wel bij de aardse lessen blijven. Misschien wist u het allang. Maar als u dit leest wordt u nogmaals met uw neus op het feit gedrukt, dat er nul komma nul procent aan privacy bestaat. Juist intimiteit trekt veel overledenen aan. Hoe “ stiekemer “ je daarin bent hoe meer overledenen, die nog koud en egoïstisch zijn, je zult aantrekken en tussen je oren komen of je hele lichaam en persoonlijke beleven zullen overnemen. Dan ben je dus seksueel bezeten en sta je er zelf naast. Daar helpt geen enkele drug tegen. Die werken juist andersom. Je probeert te ontsnappen aan je eigen verantwoordelijkheid. Kun je begrijpen welke “geesten “ bij je zijn met je nachtelijke “ feesten “. Verschoven van daglicht, zonnewarmte, naar de “hellen” van de nacht. ‘k Herinner me nú nog een uitspraak van een collega op m’n werk toen m’n lichaam 18 jaar was. “Het nachtleven is voor het ongedierte “, zei hij. Het zal uiteindelijk vast wel ergens goed voor zijn op de langere termijn. Die hellen moeten toch een keer leeg komen. Je kunt je medemensen niet vast laten zitten in de eigen, zich steeds herhalend geprojecteerde, nare daden. En nachtelijk springende (tijdelijke) kinderen zijn minder gauw helemaal door overledenen bezeten. Omdat hun lichamelijke opbouw meestal wel van nature voorgaat.

Die kinderen, die van binnen al de sferen van licht kennen, hebben het heel moeilijk omdat ze eigenlijk niet mee kunnen doen met de kudde. Eén van hen herinner ik mij nog héél goed. Zij vroeg me: “André ! Waarom heb ik zo weinig vrienden ? “ Zij moest niets hebben van al dat soort “school”- feesten. Hield van klassiek-romantische muziek, maar moest toch op aarde haar weg zien te vinden. Eigenlijk was ze al heel Mondiaal en wist toch nog, tussen de wereldse scholing door, vaak de stilte en de Natuur te beleven.

Een voorloopster van de geleidelijke veranderingen, op Moeder Aarde, naar heilige intimiteit. Zij moest niets hebben van al die, niet eerlijk zijnde, commerciële spiritualiteit-verkopers die een eigen gedachte of gevoelsbelevenis stiekem achterhouden.

Ter lering kom ik nog even terug op Ziel X. Zeven jaar later liet Gene Zijde ons op een andere wijze elkaar ontmoeten. Een combinatie van deze incarnatie en het leven waarmee ik dit stukje begon. Hij was toen vijftien jaar en ik net twintig. In een voor mij vertrouwde warme sfeer, waarin ik mij thuis voelde, (door bewuste mensen van G.Z. om mij heen gecreëerd) streelde ik hem naar het hoogtepunt. Hij beleefde tijdens zijn orgasme heel emotioneel en kwam zodoende van zijn “witte paard “ af op weg naar innerlijke vrijheid. Hij beleefde nog niet het mannelijke verdriet wanneer je niet als Geestelijke Wezens helemaal ineenvloeit waarbij de lichamelijkheid oplost. ‘k Was zo voorzichtig dat ik zelfs gedeeltelijk die geestelijke pijn voorkwam. Die waarschijnlijk voor hem op dat moment te veel zou zijn geweest. Dat bestuurden de Bewusten aan Gene Zijde. Ik zou dat misschien zelfs aards niet voldoende beseffen. Nogmaals voor u, het is een illusie om te geloven dat er ergens in uw gedachten privé is en net zo min bij een daad, hoe duister of hoe verlicht dan ook.

Nog zeven jaar had hij nodig om deze belevenis te verwerken. Voordat hij daar, éérlijk aards met menselijke woorden, over durfde te spreken.

Mocht u, als lezer(es) het niet direct helemaal begrijpen. Probeer dan toch gedurende uw gevoelsontwikkeling steeds weer opnieuw uw persoonlijke waarheid te zijn. Totdat er geen vraag meer in u, onbeantwoord, is overgebleven. Daarna zijn uw ikje en hele opgebouwde persoonlijkheid van alle levens bij elkaar niet meer te kwetsen.

U doet natuurlijk niet aan persoonsverering, gehoorzaamheid wijst u af. Van niemand wordt u een volgeling. U gehoorzaamt alleen aan een steeds dieper wordende fijngevoeligheid in uzelf.

Met vriendelijke groet, André Verdonk

Over dit stukje wordt niet gecommuniseerd. De strekking is hetzelfde als de andere stukjes, waarvoor ik wel voor publiek debat te vragen ben.

Eerst onthield ik u dit persoonlijk beleven, omdat er ook over een ander deeltje energie gesproken wordt. Maar te vaak kwam er het gevoel in mij, om u dit toch ter lering aan te reiken. Uw innerlijke “ogen “ kunnen er verder door open gaan. Voor paparazzi hou ik dit gesloten, die hebben hun handen al vol om eerst zichzelf te “genezen”, in die hele grote eigen spiegel te kijken.

Ziel X - André Verdonk